Σάββατο, Νοεμβρίου 09, 2024

ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΣΜΟΣ

Η Σίτσα Καραϊσκάκη 
Στη δεκαετία του 1930 παρουσιάστηκε και στη χώρα μας το φαινόμενο ενός εκδοτικού οργασμού, σε ό,τι αφορά το θέμα που εξετάζει αυτό το βιβλίο. Εκατοντάδες είναι οι εκδόσεις βιβλίων, που πραγματοποιήθηκαν στα χρόνια εκείνα και που παρουσίαζαν και ανέπτυσσαν την εικόνα ή τις αρχές του φασισμού και του εθνικοσοσιαλισμού. Πολλές από τις εκδόσεις αυτές ήταν μεμονωμένες, αλλά αρκετές άλλες ήταν εντεταγμένες στην προπαγανδιστική μηχανή της Γερμανίας και της Ιταλίας.

Από τους εκδοτικούς οίκους, που ασχολήθηκαν συστηματικά με μια τέτοια προσπάθεια παραγωγής βιβλίων, οπωσδήποτε την πιο σημαντική θέση κατέχει η «Νέα Γενεά». Στο λογότυπό της είχε ως έμβλημα ένα διπλό μινωικό πέλεκυ και ιδρύθηκε το 1933. Είναι δύσκολο να διακριβωθεί αν είχε απ' ευθείας από τη Γερμανία χρηματοδότηση, αλλά κάτι τέτοιο δεν φαίνεται απίθανο, καθώς αυτός ο εκδοτικός οίκος ήταν συνδεδεμένος με την ημερήσια εφημερίδα της ΟΕΚΚ Κράτος, που ήταν εξώφθαλμα γερμανόφιλη.

Επί κεφαλής του εκδοτικού οίκου αυτού, ήταν η νεαρή τότε διδάκτορας της φιλοσοφίας Σίτσα Καραϊσκάκη, o Κύπριος δημοσιογράφος Κυριάκος Καραμάνος και ο Ευάγγελος Κυριάκης. Το πρώτο βιβλίο που κυκλοφόρησε ήταν του Γιόζεφ Γκαίμπελς "Από το Κάιζερχοφ εις την Καγκελαρίαν του Ράιχ" και ακολούθησε μια σειρά βιβλίων, που είχε μεταφράσει και διασκευάσει η Σ. Καραϊσκάκη: "Πνευματικό και ψυχικό δηλητήριο", "Ο πόλεμος εναντίον των αθέων", "Ιδεαλισμός και υλισμός", "Εβραίοι και κομμουνισμός" κ.ά.

Η Σίτσα Καραϊσκάκη, που θα την συναντήσουμε και σε επόμενες σελίδες αναφορικά με την κατοχική της δραστηριότητα, είχε σπουδάσει στη Γερμανία και εκεί είχε την ευκαιρία να συνδεθεί με κύκλους Ρώσων προσφύγων και φυσικά με την πολιτικά ανερχόμενη δύναμη του εθνικοσοσιαλισμού, μετά την άνοδο του οποίου στην εξουσία τοποθετήθηκε σύμβουλος στο νεοσυσταθέν υπουργείο Προπαγάνδας. Επισκεπτόταν τακτικά την Ελλάδα, συμμετέχοντας σε πολιτικές και εκδοτικές δραστηριότητες. Σε μια από τις επισκέψεις της αυτές είχε εκτεταμένες επαφές με τον τότε Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρυσόστομο, καθώς και με τους Μητροπολύτες Λήμνου και Λέσβου, οι οποίοι είχαν δείξει ενδιαφέρον - ύστερα από την έκθεση «Pro Deo», που είχε πραγματοποιηθεί στη Γενεύη - για να συμμετάσχουν σε μια πανευρωπαϊκή χριστιανική αντικομμουνιστική συνεργασία. Κάτι τέτοιο ποτέ δεν προωθήθηκε στην πράξη, αλλά είναι προφανές ότι η έκδοση αντίστοιχων θεμάτων από τη «Νέα Γενεά" αυτόν τον στόχο είχε.

Μια εξ ίσου σημαντική εκδοτική δραστηριότητα είχε αναπτυχθεί και από την «Οργάνωση Εθνικών και Κοινωνικών Κατευθύνσεων» ή «Οργάνωση Εθνικού Κυριάρχου Κράτους», που εξέδιδε την ημερησία εφημερίδα Κράτος, βιβλία και μπροσούρες, σε συνδυασμό με διαλέξεις, δημοσιεύματα και άλλες παρεμφερείς ενέργειες.

Στη δεκαετία 1930 κυκλοφόρησαν πολλοί τίτλοι φιλοφασιστικών βιβλίων, που μέχρι σήμερα δεν φαίνεται να έχουν καταταχθεί βιβλιογραφικά, κάτι που θα ήταν πολύτιμο βοήθημα για τον ερευνητή. Πάντως, από εντοπίους συγγραφείς έχουν εκδοθεί τόσο επιστημονικής υφής βιβλία, όσο και ευτελείς υμνητικές εκδόσεις. Ανάμεσα στα πρώτα θα περιλάβουμε τα βιβλία των καθηγητών Δημοσθ. Στεφανίδη και Γεωργ. Παμπούκα, που αναπτύσσουν τις θεωρητικές βάσεις του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού ρ ένας και του ιταλικού φασισμού o άλλος. Είναι σαφώς ευνοϊκή η τοποθέτησή τους, αλλά οπωσδήποτε πρόκειται περί επιστημονικών συγγραμμάτων.

Στις ευτελείς εκδόσεις θα πρέπει να συμπεριλάβουμε ένα βιβλίο του Σπύρου Βλάχου με τίτλο "Μουσολίνι" (έκδοση του Βιβλιοπωλείου της Εστίας), με εκστασιακές κολακείες, καθώς και μια σειρά βιβλίων του Νικ. Κουλαπίδη ή της Ευφημίας Σωσσίδη για τον Χίτλερ. Σημειωτέον ότι ο Σπ. Βλάχος, ζωηρός κινηματίας στη δεκαετία 1920, υπήρξε ο επιτελάρχης του Συντάγματος Ψαρρού επί Κατοχής και μεταπολεμικά γενικός διευθυντής του ΕΙΡ.

Τέλος, ας αναφέρουμε ότι δεν επισημάνθηκε κάποια αξιόλογη εκδοτική δραστηριότητα στον χώρο του ημερήσιου Τύπου προπολεμικά. Τρεις υπήρξαν οι μοναδικές εξαιρέσεις: η Εσπερινή, η Εθνική Σημαία και το Κράτος. Η πρώτη ανήκε στον αρχηγό του φασιστικού κόμματος, που φυσικά το υποστήριζε, και ήταν εφημερίδα με μακρά παράδοση. Χρησιμοποιήθηκε για την προβολή αυτών των Ιδεών απλά και μόνο γιατί συνέπεσε o ιδιοκτήτης της να θέλει να πολιτευθεί. Όσον αφορά τη δεύτερη, αυτή εκδόθηκε για να υποστηρίξει τον χρηματοδότη της, που δεν ήταν άλλος από τον αρχηγό του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος, τον Γεώργιο Μερκούρη. Τέλος, η τρίτη υπήρξε μία ακραιφνώς γερμανόφιλη εφημερίδα, όργανο της Οργανώσεως Εθνικού Κυριάρχου Κράτους (ΟΕΚΚ) υπό τον E. Κυριάκη και με διευθυντή τον ΝΙΚ. Βελισσαρόπουλο.


Πηγή κειμένου : ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΚΟΥΚΟΥΝΑΣ, "Η ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ"


Δείτε επίσης:

ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΕΡΚΟΥΡΗ

Ο ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ "ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ