ΒΟΜΒΑ ΝΑΠΑΛΜ

Προετοιμασία για φόρτωση σε 
αεροπλάνο Δ/Β τύπου  Vickers Supermarine
Spitfire βομβών ναπάλμ, στο αεροδρόμιο 
του Σέδες Θεσσαλονίκης 

Εύφλεκτη συμπυκνωμένη ζελατινώδης μάζα, που παράγεται με βάση το πετρέλαιο και χρησιμοποιείται ως εμπρηστική ύλη. Παρασκευάσθηκε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ το 1942, με ανάμιξη σαπώνων, λιπαρών οξέων, αλάτων, ναφθαλινικού οξέος και βενζίνης. Η ναπάλμ αποτέλεσε το κύριο συστατικό στις ομώνυμες εμπρηστικές βόμβες διάφορων μορφών που έχουν πολύ λεπτό περίβλημα και χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στο τέλος του Β ' Παγκόσμιου Πολέμου και αργότερα στον Πόλεμο της Κορέας και του Βιετνάμ. 

Η βόμβα ναπάλμ ρίχνεται συνήθως από αεροπλάνα. Οταν προσκρούσει στο έδαφος, το λεπτό περίβλημά της σπάζει και η ναπάλμ παίρνει φωτιά. Οι κολλώδεις ιδιότητές της και η παρατεταμένη διάρκεια καύσης της έχουν ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση μεγάλων ποσών θερμότητας, που προκαλεί ανάφλεξη πολλών υλικών σε μεγάλη απόσταση από το σημείο πτώσης. Η ναπάλμ δεν χρησιμοποιείται ως γόμωση σε διάφορα βλήματα, γιατί δεν μπορεί να διατηρηθεί σε καλή κατάσταση. 

Οι βόμβες ναπάλμ θεωρούνται ως ένα από τα πιο εξελιγμένα όπλα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Οι ουσίες που περιέχουν είναι ικανές να προκαλέσουν τρομακτικά εγκαύματα και αφυδάτωση και με τη βοήθεια του ανέμου μπορούν να απλωθούν σε δεκάδες χιλιόμετρα. 

Στις 17 Ιουλίου 1944 η βόμβα ναπάλμ ερρίφθη για πρώτη φορά από δεκατέσσερα (14) αμερικανικά μαχητικά αεροπλάνα Δ/Β τύπου P-38 Lightning της 402 Μοίρας Διώξεως, που ανήκε στην 307 Ομάδα κ Καταδιωκτικών, προσβάλλοντας Γερμανικές Αποθήκες Ανεφοδιασμού Υγρών Καυσίμων που ευρίσκοντο στο Coutances, πλησίον του St. Lo, στη Γαλλία. Περαιτέρω οι Αμερικανοί τη χρησιμοποίησαν ευρύτατα στις επιχειρήσεις κατά των Ιαπώνων, την περίοδο 1944-1945. 

Στην Ευρώπη χρησιμοποιήθηκε ευρέως δύο εβδομάδες προ της λήξεως του Β Π.Π., τον Απρίλιο 1945, στην περιοχή του La Rochelle, προσβάλλοντας γερμανικές δυνάμεις αλλά και Γάλλους πολίτες. Στην Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε στη διάρκεια του Εμφυλίου το 1948-49, στον Γράμμο, κατά την επιχείρηση των 70 ημερών του Εθνικού Στρατού. 

Η πρώτη επιτυχής φόρτωση ναπάλμ σε Spitfire συνέβη στα μέσα Σεπτεμβρίου 1948. Αεροπλάνα χτύπησαν σε πολλά σημεία την οροσειρά με την εξελιγμένη μορφή της βόμβας ναπάλμ, τη «war napalm-B». Η ελληνική στρατιωτική διοίκηση του Ε.Σ. με χαρά έλαβε τα νέα για το αποτέλεσμα του νέου όπλου που θα καθάριζε, όπως πίστευε, ολοκληρωτικά τις πλαγιές από τους αντάρτες. Από τη δική τους μεριά, οι αντάρτες είδαν με δέος ένα από τα ισχυρότερα όπλα της εποχής να «βρέχει φωτιά» πάνω από τις θέσεις τους. 

Λέγεται ότι συνολικά τον Αύγουστο του 1949 στον Γράμμο ρίχθηκαν 388 βόμβες ναπάλμ. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Αμερικανοί θεωρούν ότι η ναπάλμ είναι n σύγχρονη μορφή του βυζαντινού «Υγρού Πυρός». Εκτοτε η βόμβα ναπάλμ έχει χρησιμοποιηθεί σε όλους τους πολέμους της ανθρωπότητας, ενώ όλα τα σύγχρονα κράτη διατηρούν τέτοιες βόμβες στο οπλοστάσιό τους, σε ικανούς αριθμούς.

Πηγή κειμένου: ΕΛΛΗΝΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΑ, 1946-1949 ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΑΧΕΣ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Σμήνος δέκα (10) εκ των νεοπαραληφθέντων μονοκινητηρίων βομβαρδιστικών καθέτου εφορμήσεως αεροπλάνων  τυπου Curtiss SB2C-5 Helldiver, της ΕΒΑ μαζί με τα ιπτάμενα πληρώματα, λίγο πριν από την απογείωση, εκ της Α.Β. Λαρίσης διά την εκτέλεσιν αποστολής. Παρά το δραματικό όνομα του συγκεκριμένου τύπου αεροπλάνου («Helldiver»: "Δύτης της Κολάσεως"), είναι εμπνευσμένο από το παρατσούκλι ενός είδους μικρόσχημης αγριόπαπιας, γνωστής ως «κολύμβις». Το συγκεκριμένο πουλί πραγματοποιεί εντυπωσιακές καταδύσεις προκειμένου να πιάσει ψάρια που είναι η τροφή του (Αρχείον ΕΕΕΣ ΑΕ. «Κηρύκειον»).