Ως σύζυγος του Κέκροπα αναφέρεται η Άγραυλος, κόρη του βασιλιά της Αττικής Ακταίονα, με την οποία απέκτησε την Άγλαυρο, την Έρση, την Πάνδροσο. Παιδιά του Κέκροπα είναι επίσης ο Ερυσίχθων και η Ωρείθυια,
Τον καιρό της βασιλείας του ο Ποσειδώνας και η Αθηνά φιλονικούσαν ποιος θα γίνει o προστάτης θεός της πόλης του, της Κεκροπίας, και τίνος το όνομα θα πάρει. Ο Δίας ανέθεσε στον Κέκροπα να γίνει διαιτητής στη διαμάχη τους και οι θεοί συγκεντρώθηκαν στην Ακρόπολη, αποφασίζοντας η εξουσία να δοθεί σ' εκείνον που θα πρόσφερε το πιο πολύτιμο δώρο στην πόλη. Ο κοσμοσείστης Ποσειδώνας χτύπησε την τρίαινά του στο βράχο κι ευθύς ανάβλυσε πηγή με αρμυρό νερό. Έμπηξε το δόρυ της η Παλλάδα στο χώμα κι αμέσως φύτρωσε μια καρπερή ελιά, η πρώτη στον κόσμο. Οι θεοί έκριναν ότι η Αθηνά ήταν η νικήτρια.
Εγινε πολιούχος της πόλης, που πήρε τ' όνομά της: Αθήνα.
Ο Κέκροπας ίδρυσε στην Αθήνα τον πρώτο ναό της Αθηνάς και οι κόρες του έγιναν οι πρώτες ιέρειές της.
ΟΙ Αθηναίοι λάτρευαν τον Κέκροπα ως θεό και o ιερέας του εκλεγόταν από το γένος των Αμυνανδριδών. Το ιερό και ο τάφος του Ιδρυτή της Αθήνας βρισκόταν στο βορειοδυτικό εσωτερικό διαμέρισμα της στοάς των Καρυάτιδων στο Ερεχθείο, το πιο πολύπλοκο ιερό της Ακρόπολης της Αθήνας.
Η Άγλαυρος ή Άγραυλος —διότι αναφέρεται και με αυτό το όνομα— ήταν κόρη του Κέκροπα και της Αγλαύρου, αδελφή της Έρσης, της Πανδρόσου και του ΕρυσίΧθονα. Ο Φιλόχορος αναφέρει ότι η νέα θυσιάστηκε για την πατρίδα της μετά από απολλώνειο χρησμό, που υποδείκνυε ότι η Αθήνα θα λυτρωνόταν από τον εχθρό, εάν κάποιος θυσιαζόταν για την πόλη του. Η φιλόπατρις κόρη ρίφθηκε τότε με τη θέλησή της από το βόρειο τείχος της Ακρόπολης και στη θέση που σκοτώθηκε, μέσα σε μια σπηλιά της οποίας η πηγή ύδρευε όλη την πόλη, πάνω από το ιερό των Διοσκούρων, οι Αθηναίοι ιδρύσανε ιερό, το Αγραύλειο.
Παρόμοια ηρωική πράξη αποδίδεται και στις κόρες του Ερεχθέα, στον πόλεμο της Αθήνας με την Ελευσίνα και το σύμμαχό τους Εύμολπο — καθώς οι κόρές του Κέκροπα συγχέονται με τις κόρες του Ερεχθέα, στις οποίες η Αθηνά εμπιστεύθηκε το κάνιστρο με το βρέφος Εριχθόνιο, Ζητώντας να μην το ανοιξουν. Η Αγλαυρος όμως και η Έρση παράκουσαν την εντολή Της και βλέποντας μέσα στο καλάθι ένα φιδι —τον Εριχθόνιο— τρελάθηκαν και αυτοκτόνησαν πέφτοντας από την Ακρόπολη.Ένας άλλος μύθος όμως λέει πως η Άγλαυρος ζήλεψε, γιατί ο Ερμής ερωτεύτηκε την αδελφή της Έρση, και τον εμπόδισε να μπει στο δωμάτιό της, γι' αυτό ο θεός την απολιθωσε. Ο Παυσανίας πάλι ισχυρίζεται ότι η Άγλαυρος έσμιξε με τον Ερμή και από την ένωσή τους γεννήθηκε ο Κήρυκος, ενώ ο Απολλόδωρος αναφέρει ότι ενώθηκε με τον Άρη και γέννησε την Αλκίππη.
Στην Άγλαυρο ήταν αφιερωμένη η γιορτή των Πλυντηρίων και των Καλλυντηρίων, γιατί ήταν η πρώτη που καλλώπισε τα ιερά αγάλματα. Στο ιερό της Αγλαύρου οι Αθηναίοι έφηβοι έδιναν τον όρκο τους στην πατρίδα, όταν ενηλικιώνονταν και λάμβαναν τα όπλα: «Δε θα ντροπιάσω τα όπλα τα ιερά... κι ας είναι μάρτυρες οι θεοί, η Άγλαυρος, ο Ενυάλιος Άρης, ο Δίας, η Θαλλώ, η Αυξώ, η Ηγεμόνη». Ιερό της Αγλαύρου υπήρχε και στη Σαλαμίνα της Κύπρου, όπου κάθε χρόνο οι πιστοί τελούσαν ανθρωποθυσία. Το αποτρόπαιο αυτό έθιμο απαγόρευσε ο βασιλιάς της Κύπρου Δίφιλος, αντικαθιστώντας το με θυσία βοδιών.
Πηγή κειμένου: Μυθολογία των Ελλήνων, Σοφία Ν. Σφυρόερα
